به مین مهمان خوشامد می گویم  
 

فرهنگستان

خانه اميد
بايگانی
نامه رسان
 
 

«کوه غم»

 
۱۳۸۱/۱۱/٢٩

اين مژگان بانو هم واقعا شده يه پا شا عر. اين شعر زيبا را اخيرا سروده

«کوه غم»

...و انعكاس خودم بود كوه: مي...مي...رم...
دوباره داد زدم: كوه! از تو سي...سي...رم...

به كوه خورد صدايم و زير پايت ريخت
درست مثل خودم- سمت تو سرازیرم

براي آنكه تو باور كني صدايم را
تمام حنجره ها را گواه مي گيرم

گناه فاصله ها را به گردنم ننداز
كه با خودم سر اين داغ كهنه درگيرم!

تو هم كلاه خودت را بيا و قاضي كن!
قبول كن كه تو ماهي و من زمينگيرم

اگر كه كوه غمت مي شكست، مي ديدي
تمام حرف من اين است «بي تو مي ميرم»!


.

Farhang
 

 
آرم

.: کتابشناسی و تاريخ ادبيات فرهنگستان .:.

.: خلوت دیدار .:.


.: بيرنگ .:.

.: بيرنگ سابق .:.