به مین مهمان خوشامد می گویم  
 

فرهنگستان

خانه اميد
بايگانی
نامه رسان
 
 

بر کفن سلمان

 
۱۳۸٢/٢/٢۳

گویند وقتی سلمان فارسی چشم از جهان فروبست٬ امیر مؤمنان بدست خویش غسلش کرد٬ کفن نمود و بر روی کفنش این ابیات را نوشت.

وفدت علی الکریم٬ بغیر زادٍ
من الحسنات و قلب سلیم
و حمل زاد اقبح کل شیٍ
اذا کان الوفود علی الکریم


بی زاد و توشه به درگاه یک کریم
آورده ام پناه ٬ نه با قلب یک سلیم

زشت است میهمان کریمی شوی ولی
خورجین پاره پر از تو شه و نعیم

این ترجمه منظوم خیلی بدل خودم ننشست٬ چون کلام مولاست بگذارید ترجمه کامل را هم بنویسم.

بر بزرگوار بخشنده ای وارد شدم٬ بدون زاد و توشه ای از نیکیها و بدون قلبی سلیم .از زشترین چیزها این است که به میهمانی بزگواری بروی ولی توشه خود را همراه برده باشی!

(فرض کنید عروسی یک آدم بزرگواری تو یه تالار پر زرق و برق دعوت شده باشی و یک ساندویچ سالاد الویه هم جهت احتیاط همراه ببری! انهم تو جیبت گذاشته باشی! خیلی زشت است٬ نه؟‌ )
این نوشته در حقیقت اشاره ایست به این آیه تکان دهنده از قرآن که:

يوم لا ینفع مال ولا بنون٬ الا من اتی الله بقلب سليم.
«روزی که مال و فرزند هیچ سودی نخواهد داشت٬ مگر کسی عمل نیک و قلبی سلیم همراه بیاورد.

Farhang
 

 
آرم

.: کتابشناسی و تاريخ ادبيات فرهنگستان .:.

.: خلوت دیدار .:.


.: بيرنگ .:.

.: بيرنگ سابق .:.