به مین مهمان خوشامد می گویم  
 

فرهنگستان

خانه اميد
بايگانی
نامه رسان
 
 

گل بی خار

 
۱۳۸٢/٦/۱٩

آسمان عشق شکوفه های نور می بارد. مبارکتان باد. مبارک ...

دلدادگان ره توشه ها را بار گيريد              

ازجام حيدر ساغر کرّار گيريد

از کوثر عشقش دلی سيراب سازيد

از ساقی اش يک باده هشيار گيريد

عطر  شقايقها  نسيم  نور   دارد                  

از راه انوار رخش ديوار گيريد

سرچشمه های فيض حق در جوشش آمد    

اينک گلاب از اين گل بی خار گيريد

از آسمانها پيک شادی سوی دلهاست

دلها کنيد آماده تا دلدار گيريد

نور خدا قصد تجلی کرده گويا

آيينه های خفته را زنگار گيريد

آدم گناه گندمش صد خوشه روييد

هر دانه صد لبخند شکّربار گرديد

صدها شکوفه بر درخت سيب حوّا...

حوّا چه دلخوش عالم اسرار گرديد

ابن اللّهی در شان عيسی نيست ديگر

مولود بيت الله گل گلزار گرديد

چشم اميد عاشقان بر فيض کويش

از  مستِ  جام او دلم بيدار گرديد

عشق علی زيباترين شعر وجود است

شعر من از لطفش چنين پر بار گرديد.

بازهم تبريک. حتما متوجه شديد که رديف قافيه يکباره از «گيريد» به «گرديد» تبديل شده. صبح که امدم به دانشگاه و پشت ميزم نشستم اين ابيات خود بخود آمدند و نمی دانم چگونه در اثر يک غفلت٬ نا گهان «گيريد» به «گرديد» تبديل شده و من بدون توجه ادمه داده ام. ولی اگر فکر کرديد من اين شعر را دستکاری می کنم سخت در اشتباهيد. گرتو نمی پسندی تغيير ده قضا را!

 

Farhang
 

 
آرم

.: کتابشناسی و تاريخ ادبيات فرهنگستان .:.

.: خلوت دیدار .:.


.: بيرنگ .:.

.: بيرنگ سابق .:.